Het school-dilemma(20 maart 2017)

(Gekopieerd van mijn oude blog, geschreven op 20 maart 2017)

School is nog lang niet aan de orde want Wolf is nog maar net 1 jaar, maar al voor ik zwanger was maakte ik me daar zorgen over. Ik sta niet achter het Nederlandse schoolsysteem. Niet een klein beetje niet, maar heel erg niet. Dat merkte ik vooral toen ik zelf de pabo deed en stage liep op een basisschool.

Toen ik de pabo deed koos ik al voor de Montessori-richting, want dat sprak me meer aan dan regulier onderwijs. En nog. Ik ben groot fan van de ideeën van Maria Montessori. De Montessori-lessen op de hogeschool waren mijn favoriete lessen en voor de tentamens haalde ik hoge cijfers. Voor het theorie-tentamen haalde ik zelfs een 10. Helaas bleek het in de praktijk heel anders te gaan op basisscholen. Dit is niet de schuld van de scholen, maar van de Nederlandse overheid die zich bemoeit met hoe scholen hun onderwijs moeten inrichten. Met regelmatige CITO-toetsen bijvoorbeeld. Kinderen die worden beoordeeld op wat ze nog niet kunnen in plaats van dat er wordt gekeken naar hun talenten. Kinderen die een schema moeten afwerken met wat ze allemaal moeten doen en op welke volgorde in plaats van het voor Montessori zo belangrijke vrije keuze. Kinderen die geen lessen kregen aangeboden die bij hun gevoelige periode past zoals het in de theorie staat, maar die lessen aangeboden kregen omdat dat nu eenmaal voor dat moment op het programma stond. En er werd behoorlijk gestraft en beloond, wat ook niet volgens Montessori is.

Toch is, als ik nu kijk naar de scholen in mijn omgeving, de Montessori-school de enige optie. Verder zijn er hier alleen maar reguliere scholen in de buurt. Op een eiland verderop zit een Vrije School, maar elke dag op de fiets daarheen (ik heb geen auto) gaat behoorlijk vermoeiend worden. Hoe doen we dat bij slecht weer? Als er sneeuw ligt? Als het stormt? En vier keer per dag met de pont het water over gaat ook in kosten flink oplopen. Daarnaast is na het lezen over de Vrije School en de antroposofie dat toch niet wat ik echt wil.

Wat wel? Ik weet het niet. De volgende punten vind ik belangrijk:
– Ik wil dat Wolf zelfstandig mag kiezen wat hij leert en wanneer. Het moet vanuit zijn initiatief komen en passen bij zijn interesses. Hij moet zelf kunnen kiezen of hij ’s ochtends rekent of ’s middags, en op maandag of op vrijdag, in zijn eentje of met een vriend, buiten of binnen, op papier of met behulp van wat hij ook kan vinden in en om de school.  Ik ben ervan overtuigd dat hij op die manier de meeste informatie in zich opneemt én school leuk blijft vinden. Daarnaast ontwikkelt hij zo zelfstandigheid en verantwoordelijkheid.
– Ik wil dat Wolf de informatie zoveel mogelijk uit de praktijk haalt. Niet opgesloten in een lokaal met een boek voor zijn neus en vragen maken in een werkboek, maar erop uit gaan en dingen laten zien. Laten zien hoe elektriciteit werkt in plaats van het maar moeten geloven aan de hand van een tekst en plaatje in een boek. Zelf zien welke soorten dijken we hebben en waar die staan in plaats van dat alleen maar lezen. Naar musea toe en voorwerpen uit de geschiedenis in het echt bekijken.
– Er moet tijd zijn voor natuur, kunst en muziek. Wandelen door bossen, een moestuin bijhouden, schilderen en tekenen, musea bezoeken, allerlei soorten instrumenten leren bespelen. Dat moet allemaal mogelijk zijn.
– Er moet ruimte zijn voor extra werk. Niet alleen de standaard vakken als rekenen, taal, geschiedenis en aardrijkskunde, maar ook een kast met boeken over dingen als meteorologie, Spaans of wat dan ook. Zodat kinderen een ruimere keuze hebben om meer te leren over dingen waar hun interesses liggen.
– Geen vaste klassen met leerlingen van dezelfde leeftijd, maar lokalen per vak. Een rekenlokaal, een geschiedenislokaal, een leeslokaal… Waar alle spullen in het lokaal geschikt zijn voor dat vak, variërend van boeken voor kinderen die dat fijn vinden werken tot allerlei andere materialen waaronder zeker ook Montessori-materialen. Kinderen hebben geen vast lokaal maar komen op school en gaan naar het lokaal van datgene wat ze willen doen.
– Er moet niet gestraft en beloond worden. Leraren moeten geen leiders zijn maar begeleiders. Oftewel: ze zijn niet de baas maar begeleiden de kinderen. Gaat er iets mis? Is er ruzie of heeft een kind zich misdragen? Dan wordt het kind niet gestraft maar wordt er samen met het kind of meerdere betrokken kinderen gezocht naar een passende oplossing. Indien nodig kunnen de ouders van de kinderen daar ook bij betrokken worden.

Vertel het me maar, bestaat er zo’n school? Ja, een democratische school komt aardig in de buurt, maar die hebben we hier niet. Thuisonderwijs zou dan de enige optie zijn als het gaat om onderwijs dat bij ons past. Overigens heb je in Nederland volgens mij de vrijheid om zelf een school op te richten, dus mocht iemand zich hierin herkennen en in omgeving Voorne Putten wonen, dan is dat misschien nog een mogelijkheid 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s