De wereld laten zien…

Wolf de wereld laten zien… Dat is wat ik wil. Ik vind het belangrijk om hem van jongs af aan te laten zien dat de wereld groter is dan het wereldje waar hij in leeft. Dat er veel meer culturen en religies zijn. Gewoontes, gebruiken, talen. Dat in andere landen de gebouwen er anders uit zien. Dat andere landen andere geschiedenis hebben en er andere maatschappelijke problemen zijn. Dat de klimaten en landschappen verschillen. Ik hoop dus zolang het gaat veel met hem te kunnen reizen, zowel binnen als buiten Europa en daar ook echt veel te ondernemen, niet enkel liggen op een strand of all inclusive in een resort zitten, maar echt eropuit.

Als kind heb ik zelf het reizen niet meegekregen. We gingen naar Limburg of Drenthe, dagjes over de grens naar België en Duitsland. Ik herinner me een vakantie in België toen ik een jaar of 6 was en in 2004 ben ik een paar dagen met mijn moeder naar Londen geweest. Dat was mijn eerste vliegreis. In 2009 namen mijn opa en oma mij voor mijn 18e verjaardag mee naar Andorra, en met die reis kreeg ik de smaak van het reizen te pakken. In 2010, ik was 19 jaar, maakte ik in mijn eentje een reis door Egypte. Een cruise over de Nijl. Ik zag tijdens die reis zoveel cultuur en geschiedenis. Van allerlei tempels tot een bezoek aan de souk van Aswan, een bezoek aan een Nubisch dorp en een tocht per paardenkoets door Luxor. Dwars door de woestijn naar de tempels van Abu Simbel in het zuiden van Egypte en een rit op een kameel in de woestijn. Wat heb ik toen veel cultuurn en geschiedenis gezien… Als 19-jarige bracht het me een hele andere kijk op de wereld. Ik was nog nooit zo ver van huis geweest in een land zo anders dan Nederland. Het was een geweldige ervaring en een ervaring die ik aan mijn kind wil meegeven.

De jaren erna liep het financieel niet lekker met studies die niet gingen, werk zoeken wat maar niet wilde lukken en een gezondheid die het liet afweten wardoor ik op een gegeven moment al moeite had met even naar de supermarkt gaan. En toen was het moment daar om eindelijk weer te gaan reizen. Met mijn kind. Wolf was 15 maanden oud toen we in juni 2017 naar Slovenië gingen. Met een overnachting in München op de heenweg en de terugweg. Wat was ik trots dat ik hem zo jong al een ander land kon laten ervaren. Ook al snapte hij het nog niet echt en zal zich er ook weinig tot niets van herinneren, ben ik ervan overtuigd dat een week op 900 meter hoogte op een berg, wandelingen door hele andere natuur en de eerste kennismaking met een andere taal zeker invloed hebben gehad op zijn ontwikkeling.

FB_IMG_1549741836663Foto: 900 meter hoog bij ons appartement in Slamniki, Slovenië.
In juni 2018 was het tijd voor de volgende reis. In het kader van “wereldnieuws” en “wat is nou waar van wat je hoort en ziet in de media” nam ik hem mee naar Israël en Palestina. We vlogen naar Tel Aviv, reisden door naar Jeruzalem, daarna de Westelijke Jordaanoever in naar Bethlehem, door naar Ramallah, Jericho, terug naar Ramallah en eindigend met een dagje strand in Tel Aviv. We zagen met eigen ogen dat het nieuws je echt maar 1 kant laat zien. We hebben in Ramallah heerlijk zitten relaxen en eten in een ijssalon en lekker gewinkeld en in Jericho relaxed languit in het gras bij een temperatuur van 38 graden. Ondanks de onverwachte rust en vredigheid in de steden zagen we in Jeruzalem ook op bijna elke straathoek soldaten vloog in Tel Aviv continu een legerheliopter rondjes boven het strand en de boulevard en hebben we de beruchte muur en de belangrijkste checkpoint bij Qalandia ervaren. Heel indrukwekkend. Wolf maakte kennis met de gevolgen van oorlog, Bijbelse geschiedenis, ander eten, temperaturen hoger dan we gewend zijn. Hij heeft gelopen over 10.000 jaar oude ruïnes in Jericho , de oudste stad ter wereld, en in Bethlehem in de beroemde geboortekerk gezeten op de exactle plek waar volgens de verhalen Jezus geboren zou zijn. Hoeveel kindjes van 2,5 kunnen dat zeggen?

FB_IMG_1549741692155Foto: wandelend bij de 10.000 jaar oude ruïnes van Jericho.

En nu zijn we net terug van de volgende reis.Een korte stedentrip naar York, Engeland. Na een reis per auto (naar Slovenië) en per vliegtuig (naar Israël) was het deze keer tijd om hem de boot te laten ervaren. In Engeland hebben we zelf gereisd met openbaar vervoer. Hij was nu groot genoeg om echt te kunnen zien dat de treinen er anders uitzien en dat de bussen vaak dubbeldekers zijn. Die verschillen heeft hij kunnen ervaren. Met Engels is hij al een tijdje aan het oefenen en dat heeft hij nu in de praktijk kunnen testen. Hij heeft “thank you” gebruikt toen hij bij een winkel zijn gekochte spul terugkreeg bij de kassa en een vrouw die hem toen hij al spelend aan het grommen was vroeg of hij een leeuw was, verteld dat hij een tijger was. Zo trots! Daarnaast hebben we een hoop musea bezocht. Over de Victoriaanse geschiedenis van Engeland, over dinosaurussen… Hij heeft echt veel geleerd en veel ervaren.

dav
Foto: Het National Railway Museum in York.

We zullen blijven reizen. Wolf zijn kennis van de wereld wordt met elke reis uitgebreider. Elke reis zal in het teken staan van leren en ervaren. Voor ontspanning is er zeker tijd, maar de kans om hem zoiets waardevols te leren laat ik niet voorbij gaan. De wereld is groter dan de stad of het land waar hij in woont. Ik vind het belangrijk dat hij dat niet alleen weet van horen zeggen maar begrijpt omdat hij hete zelf gezien heeft.

En gelukkig heb ik een kind dat van elk aspect van elke reis geniet en altijd enthousiast is 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s