De wereld laten zien deel 2

In februari schreef ik een blog over het reizen met Wolf. Ik wilde hem de wereld laten zien en hem zo veel mogelijk verschillende landen, culturen, gebruiken en talen laten ervaren. Inmiddels is reizen niet alleen maar voor de leuk maar zie ik het ook als een onderdeel van zijn ontwikkeling dat gewoon niet mág ontbreken. Zeker na de laatste reis die we samen maakten, in juni en juli van dit jaar. Man, wat heeft hij toen een lading nieuwe dingen geleerd! Niet alleen qua kennis, maar ook qua algemene ontwikkeling. Hij is zo gegroeid, weer zoveel socialer en zelfverzekerder geworden.

FB_IMG_1571246548914

Voor ik daar kom wil ik ook eerst de kortere reis die we in maart 2019 maakten benoemen. Mijn vader woont sinds een paar jaar in Tsjechië. Dat is niet altijd leuk, mijn vader en Wolf zijn opa zo ver weg. We zien hem niet zo vaak als we zouden willen. Maar het geeft ons ook een kijkje in een andere wereld. Want hoewel Tsjechië Europa is, en vrij dichtbij Nederland ligt, is het toch echt een heel ander land. In maart kregen we de kans om heel kort, tijdens mijn vrije dagen, eindelijk te zien hoe mijn vader daar woont. Daar in dat kleine Tsjechische dorpje, vrij afgelegen, vlakbij de Poolse grens, brachten we drie dagen door. Tussen de groene heuvels, prachtige bossen, wilde dieren die we niet zagen maar waarvan de aanwezigheid duidelijk was, vervallen oude spookachtige gebouwen en een meer dat zo mooi was dat het een schilderij leek. Het was kort, maar wat was het mooi. Voor Wolf werd “opa woont in Tsjechië” ineens veel duidelijker. We hebben nu een beeld bij zijn dorp en zijn huis en de omgeving waarin hij woont. We hebben echt prachtige dingen gezien.

FB_IMG_1571247324445Foto: het meer in Tsjechië

De echt grote reis, de grootste die we tot nu toe hebben gemaakt, vond plaats in juni en juli 2019. Voor deze reis ben ik 7 maanden aan het plannen geweest. Elk onderdeel had ik zelf geboekt en de reis zo helemaal zelf samengesteld. Een enorm karwei, en ik heb tussendoor wel eens getwijfeld of ik het niet te ingewikkeld maakte voor mezelf alleen met een peuter. Maar we hebben hem voltooid, en met succes!
We begonnen onze reis in Moskou. Een stad waar je toch een keer in je leven moet zijn geweest. De hele stad is net een groot openluchtmuseum met prachtige gebouwen en metrostations die op paleizen lijken. Met als toppunt natuurlijk het beroemde Rode Plein. Wat mooi dat ik mijn kind dat heb kunnen laten zien.

FB_IMG_1571246887633Foto: het Rode Plein in Moskou.

Na Moskou trokken we door naar Almaty, Kazachstan. Onderweg maakten we een medische noodlanding mee met het vliegtuig. Vanwege de medische situatie van een passagier moesten we een tussenlanding maken in het noorden van Kazachstan. Niet iets wat ik hem graag had laten ervaren, maar toch. Het is wel weer een les. Zulke dingen kunnen gebeuren.

In Almaty maakten we echt kennis met een totaal andere wereld. Echt Centraal Azië. Hurktoiletten in plaats van normale toiletpotten, leven dat tot heel laat nog door gaat op straat, overal kinderen tot zeker 23:00. We gingen de bergen in, tot 3200 meter hoogte, waar middenin de zomer nog sneeuw lag. Wolf heeft in zijn korte broek en op zijn sandalen in de sneeuw gespeeld. Wat een ervaring! Ook bezochten we de dierentuin in Almaty, waar de verschillen met dierentuinen in Nederland echt heel groot zijn. Ook daar heeft hij weer heel veel geleerd.

FB_IMG_1571246949754Foto: in de bergen net buiten Almaty.

Na Almaty reisden we verder naar Tbilisi, de hoofdstad van Georgië. Daar gingen we opnieuw de berg op, wandelden we door de botanische tuin en speelde Wolf bij een waterval om verkoeling te vinden. Georgië is een land vol kerken en kathedralen, en we hebben er daar ook heel veel van bezocht. Wolf leerde daar over het christendom, over Jezus en Maria (die kende hij al van ons bezoek aan Bethlehem vorig jaar, maar herhaling is altijd goed, zeker op deze leeftijd). Hij leerde dat je je in een kerk goed moet kleden, mama droeg een lange rok over haar korte broek en een sjaal om haar hoofd en schouders en hij kreeg natuurlijk uitleg waarom. Hij zag mensen bidden en wilde weten wat die mensen aan het doen waren. Een peuter stelt vanzelf vragen en zo is zelfs een bezoek aan een kerk ontzettend leerzaam.

We hebben genoten van prachtige uitzichten en heerlijk ontspannen op terrasjes gezeten. Tbilisi is echt een stad om nog een keer naartoe te gaan. En echt een aanrader! Doe het alleen niet in de zomer, want dan is Tbilisi echt stervensheet.

FB_IMG_1571247107978Foto: De prachtige Sameba-kathedraal in Tbilisi.

Na Tbilisi was het tijd voor onze laatste bestemming, Tel Aviv. De week in Tel Aviv was vooral bedoeld als ontspanning na de drukke en volle reis, dus we hebben voornamelijk tijd doorgebracht op het strand en in een parkje met speeltuin. Toch was er ook die week nog plek voor leuke uitstapjes en bezochten we onder andere de oude havenstad Jaffa en de overblijfselen van de nog veel oudere stad Caesarea. Vooral geschiedenis kwam hier dus ter sprake.

FB_IMG_1571247147277Foto: middenin het centrum van de oude stad Jaffa.

Een kind leert door ervaren en door het stellen van vragen. Beide dingen zijn volop naar voren gekomen tijdens de reis die we maakten. Ik heb gemerkt dat Wolf weer een heleboel geleerd heeft wat hij ook nu nog kan toepassen. Zijn Engels is beter geworden, hij heeft wat Hebreeuws geleerd (op zijn eigen verzoek, omdat hij met de kinderen in de speeltuin wilde praten), hij heeft dingen geleerd over religie, geschiedenis, landschappen, klimaat en cultuur. En dat allemaal door gewoon op reis te gaan en plezier te maken.

FB_IMG_1571247165022Foto: in Caesarea, Israël

In november gaan we weer een weekje naar Israël. Er is daar nog zo veel te doen en te ontdekken. En dan zullen we waarschijnlijk het komende jaar niet meer doen dan misschien één of twee korte stedentripjes, want we gaan volop sparen voor onze droomreis die we hopen te maken eind 2020/begin 2021 (afhankelijk van wanneer ik vrij kan krijgen, maar ik wil hem graag nog maken voor Wolf 5 wordt en leerplichtig is). Ik wil graag naar Hong Kong en Singapore, Wolf roept al weken dat hij naar Mexico wil, dus misschien maken we wel weer ene combinatiereis en doen we het gewoon allemaal… We gaan het zien!

Daarna is hij leerplichtig en is de tijd van langer reizen een beetje voorbij. In de zomervakantie kan ik niet weg van mijn werk, buiten de vakanties mag hij maximaal 2 weken op vakantie. Al ben ik van mening dat reizen met leerplichtige kinderen makkelijker moet worden gemaakt, gezien de hoeveelheid dingen die ze ervan leren. Dat leer je ze toch niet op een school..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s