Over mij

Ik ben “Linnaea”. Een bijnaam die ik al jaren voor mezelf gebruik, vernoemd naar het plantje Linnaea Borealis, in het Nederlands het Linnaeusklokje. Geboren in 1991 en momenteel woonachtig in de randstad waar ik het liefst vandaan zou willen.

Vroeger was ik stil en verlegen. Mensen zagen mij over het hoofd. Mijn nieuwe docent wiskunde op de middelbare school wist na de eerste toetsweek, toen hij mijn toets in zijn handen had, niet wie ik was, en toen zat ik toch al drie maanden in zijn klas. Ik werd vergeten, ik hoorde nergens bij, en dat kwam voornamelijk doordat ik mezelf altijd klein hield en afzonderde. Ik wilde niet gezien worden.

Ik vergeleek mezelf altijd met een Linnaeusklokje. Een klein, bescheiden en onbekend bloemetje. Niet veel mensen zullen ervan gehoord hebben, laat staan weten hoe het eruit ziet. Het linnaeusklokje is zeldzaam. Zelfs als je hem kent vergeet je zijn bestaan. Je ziet hem makkelijk over het hoofd, hij is bijna de moeite van het bekijken niet waard. Er wordt geen aandacht aan geschonken. Ik identificeerde mezelf altijd met dit bloemetje. Ik voelde me precies zo. Vandaar de bijnaam Linnaea. Ondanks dat mijn leven er nu heel anders uitziet en ik niet meer het stille verlegen meisje van vroeger ben, blijft Linnaea de naam die ik graag voor mezelf gebruik. Juist omdat ik niet degene wil zijn die het bestaan van dat prachtige kleine plantje vergeet.

Sinds februari 2016 mag ik mezelf mama noemen van een prachtig jongetje. Mijn opvoeding verloopt heel bewust niet volgens het zogenaamde boekje. Ik zou kunnen vallen onder het kopje “alternatief”, “geitenwollensokken” of in de ogen van sommige mensen “onverantwoordelijk”. Zelf beschrijf ik mijn opvoeding graag als een combinatie van attachment parenting, unconditional parenting, Continuum concept en Montessori. Dit houdt in dat ik zoveel mogelijk de basis van de mensheid en de natuurlijke gang van zaken volg als het aankomt op het grootbrengen van een kind. Mijn zoontje werd als baby en dreumes gedragen in een draagdoek, slaapt bij mij in bed, krijgt op het moment van schrijven al bijna 3 jaar borstvoeding, wordt niet gevaccineerd, krijgt volop de kans om zelf de wereld te ontdekken en ik observeer hem volgens de Montessori-methode en speel in op zijn ontwikkeling en interesses. Qua onderwijs zal het waarschijnlijk een combinatie worden van thuisonderwijs en democratisch onderwijs, of anders volledig democratisch onderwijs. Dat is de enige onderwijsvorm die enigszins aansluit op mijn visie op het leven en mijn overtuiging van de juiste ontwikkeling van een kind.

Ik schrijf deze blog als vervolg op mijn vorige blog, waarvan ik de inloggegevens inclusief het e-mailadres waarop hij is aangemaakt kwijt ben. Ik plaats hier in eerste instanties een aantal kopieën van mijn vorige blog (niet allemaal) en daarna ga ik verder met nieuwe teksten. Deze blog is bedoeld om mensen een kijkje te geven in een niet zo standaard leven van een moeder en haar kind. Ik wil hierbij ook graag benoemen dat mijn opvoeding en deze blog enkel de manier vertegenwoordigen die ik zelf het beste vind voor mijn eigen kind en dat ik niemand wil overhalen of het gevoel wil geven dat jouw andere opvoedingsmethode niet goed is. Ik respecteer iedereen en elke keuze. Tenslotte wil ik ook graag dat mijn keuzes gerespecteerd worden. Ik zal dus ook geen discussies aangaan en geen blogs plaatsen om iemand van mijn manier te overtuigen. Het is puur bedoeld om te lezen “voor de leuk”.

fb_img_1548685950069